Jako dziecko wierzyłam, że ktoś mieszka w tulipanach...

 

Ach, ta moja wyobraźnia… wierna towarzyszka od najwcześniejszych lat. Niezmienna, kapryśna, a jednak tak potrzebna. To dzięki niej świat nigdy nie traci barw, a codzienność — nawet ta najzwyklejsza — potrafi rozkwitnąć odrobiną magii.