środa, 18 listopada 2026

Listopadowy Księżyc szykuje nam wyjątkowy spektakl

Listopad i grudzień przyniosą nam wyjątkowe widowiska na nocnym niebie. Przed nami dwie superpełnie, a pierwsza z nich będzie nosiła dość osobliwą nazwę – Bobrowy Księżyc. Skąd się ona wzięła i co sprawia, że superpełnia jest tak wyjątkowa?


Pewnie wszyscy pamiętamy ze szkoły, że Księżyc ma cztery podstawowe fazy, które związane są z jego położeniem względem Słońca. Są to: nów, pierwsza kwadra, pełnia i ostatnia kwadra.

Jednak chyba tylko pełnia Księżyca wzbudza w ludziach największe zainteresowanie. Występuje ona wtedy, gdy Księżyc znajduje się po przeciwnej stronie Ziemi niż Słońce.

Na niektórych ludzi ponoć pełnia Księżyca wpływa bardzo niekorzystnie. Są rozdrażnieni, osowiali, cierpią też na bezsenność. Naukowcy do dziś nie wiedzą, dlaczego tak się dzieje. Ja też nie wiem, bo na mnie pełnia wpływa wspaniale!

W tym miesiącu będziemy mogli podziwiać (jeśli pogoda pozwoli) superpełnię Księżyca. Jej kulminacyjny moment nastąpi 24 listopada o godzinie 15:53 czasu polskiego. W tym czasie Księżyc zbliży się do Ziemi na odległość około 359,3 tys. km.

Superpełnia występuje wtedy, gdy pełnia Księżyca przypada w pobliżu jego największego zbliżenia do Ziemi. Wówczas jego tarcza wydaje się nieco większa i jaśniejsza niż podczas zwykłej pełni.

Listopadowa pełnia będzie nosiła nazwę „Bobrowego Księżyca”. Dlaczego akurat tak? Nazwa ta wywodzi się z tradycji rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej. Listopad był dla nich czasem, w którym bobry przygotowywały swoje żeremia na nadchodzącą zimę.

W tym roku czeka nas jeszcze jedna superpełnia – i to dokładnie w samą Wigilię!





Bliźniacze urodziny pełne radości...

 



Prezenty już czekają, goście przybyli, ale gdzie się podziali mali przyjaciele? Dwaj jubilaci zaczynają się niecierpliwić... Na szczęście urodzinowa zabawa już za chwilę rozkręci się na dobre! — rymowanka w obrazie.


wtorek, 17 listopada 2026

Czy Ameryka otrząśnie się z trumpizmu?

Chaos, kompromitacja na arenie międzynarodowej i polityka budząca coraz większe zażenowanie. Czy Amerykanie mają już dość Donalda Trumpa i w 2028 roku ponownie postawią na Demokratów? A może Kamala Harris dostanie jeszcze jedną szansę?




Ciągle nie mogę zrozumieć, jak Amerykanie mogli w 2024 roku ponownie wybrać Donalda Trumpa na prezydenta... Tak kontrowersyjną, narcystyczną, megalomańską i błazeńską postać?

Coś mi się jednak wydaje, że dziś większość z nich bardzo tego żałuje. Pojawia się więc nadzieja, że w kolejnych wyborach prezydenckich, w 2028 roku, zagłosują na kandydata Demokratów, skoro wybory połówkowe przyniosły Demokratom kontrolę nad Izbą Reprezentantów i Senatem.

Może historia zatoczy koło i Kamala Harris ponownie wystartuje w wyborach prezydenckich? Na razie sama zainteresowana oficjalnie tego nie ogłosiła, ale, co ważne, zapytana o taką możliwość, ani razu jej nie wykluczyła. Można więc mieć nadzieję, że tak właśnie się stanie.

Po chaotycznej i jakże błazeńskiej prezydenturze Trumpa zapewne wielu Amerykanów odczuwa wstyd, że przywódca ich potężnego kraju tak bardzo ośmieszył go na arenie międzynarodowej, zwłaszcza swoją uległością wobec zbrodniarza wojennego Putina. Być może marzą teraz o tym, aby na czele państwa stanęła osoba poważna, kompetentna, a jednocześnie obdarzona miłą aparycją i poczuciem humoru.

Śmiało można postawić taką tezę, obserwując wyniki wyborów połówkowych i frekwencję, która świadczy o dużym zaangażowaniu Amerykanów. Wygląda na to, że ich frustracja i zażenowanie polityką Trumpa wzięły górę.

Być może Ameryka jest już zmęczona politycznym spektaklem Trumpa i zaczyna tęsknić za prezydentem, który zamiast kompromitować swój kraj, będzie budził szacunek – zarówno wśród własnych obywateli, jak i na arenie międzynarodowej.


Morze chmur – niezwykły spektakl widziany z górskich szczytów

Czy można zobaczyć morze, stojąc na szczycie góry, setki metrów nad jego powierzchnią? Jesienią i zimą doliny często wypełniają się gęstą warstwą chmur, tworząc niezwykły krajobraz. Dla jednych tajemniczy i nieco mroczny, dla innych bajkowy i magiczny.


Zjawisko niskich chmur obserwowanych z górskich szczytów sprawia wrażenie morza unoszącego się nad dolinami. Powstaje ono w wyniku inwersji temperatury, która sprzyja gromadzeniu się wilgotnego powietrza w dolinach i na nizinach, poniżej szczytów górskich.

W takich warunkach cieplejsze powietrze zalega nad warstwą chłodnego powietrza przy powierzchni ziemi. Można powiedzieć, że działa jak pokrywa, ograniczając pionowe przemieszczanie się powietrza. Wychłodzone i wilgotne powietrze sprzyja wówczas kondensacji pary wodnej, w wyniku czego powstają gęste chmury warstwowe, często wypełniające doliny i kotliny.

Zjawisko to występuje najczęściej jesienią i zimą, kiedy długie noce sprzyjają silnemu wychładzaniu się gruntu, szczególnie w dolinach. Najlepiej obserwować je o wschodzie słońca, zanim jego promienie ogrzeją doliny i doprowadzą do stopniowego zanikania warstwy chmur.







niedziela, 15 listopada 2026

Przymierze Kaczyńskiego z Braunem stało się faktem?...



Wielkie patriotyczne hasła, bojowy zapał i wskazany wróg. Gdy polityczna retoryka zaczyna przypominać musztrę, a miłość do ojczyzny przybiera postać wojennego okrzyku, trudno nie zapytać: dokąd Polskę doprowadzi sojusz Kaczyńskiego z Braunem, od którego ten pierwszy jeszcze trzy miesiące temu głośno, ostro i stanowczo się odżegnywał? Cóż, tego można było się spodziewać po największym hipokrycie i manipulatorze w kraju...