Piedestał wodza trzeszczy coraz głośniej…

Wódz coraz bardziej traci sprawczość i posłuch. Już nawet jego potulni do tej pory „popychadła” zaczynają szukać drogi ucieczki — wiersz satyryczny w obrazie.

Dyzmokracja — klonowanie Dyzmy...

 

Dyzma wiecznie żywy? Na to wygląda, bo znów nastała nowa fala Dyzmów — wiersz satyryczny w obrazie,

Podaj wiertarkę... i spadaj!...

 

Bo jak nie ona, to kto? Gdy trzeba — zrobi wszystko... Instrukcja? A po co?! Niepotrzebna! Nic jej nie jest straszne i zawsze jest gotowa na wszystko — wiersz w obrazie.

Kaczyński, choć w opozycji, nadal stosuje te same metody w walce z Tuskiem i KO

 

To już nie zestaw narzędzi, lecz polityczny dekalog powtarzany w kółko. Mechaniczny, przewidywalny i wciąż używany z uporem — tekst w obrazie.

Życzliwy w trybie agresywnym...

 

„Życzliwy w trybie agresywnym” — to ktoś, kto zamiast powiedzieć wprost, że coś mu nie pasuje, owija to w niby-miłe słowa, żarty albo udawaną troskę. Na pierwszy rzut oka brzmi uprzejmie, ale tak naprawdę wbija szpilę albo próbuje kimś manipulować. Często używa sarkazmu i ironii, rzuca „komplementami”, które bardziej są przytykiem niż pochwałą — wiersz satyryczny w obrazie.

Pisowscy katolicy lubują się w moralizowaniu... Rzecz o hipokryzji...

* Rzecz o hipokryzji, czyli o postawie charakteryzującej się jaskrawą rozbieżnością między głoszonymi wartościami a własnym postępowaniem. Polega na publicznym wymaganiu od innych przestrzegania zasad moralnych, których samemu się nie stosuje — wiersz satyryczny w obrazie.

A co do tego „odwiecznego kawalera” — broń Boże nic nie sugeruję. Po prostu słucham, czytam, oglądam… a skojarzenia same się nasuwają ;) Nieważne jakie — ważna jest hipokryzja „rzeczonych”, którą zamiast się oburzać, lepiej obśmiać... I to zdrowo! ;)

Trzeba wiedzieć, kiedy ze sceny zejść niepokonanym — wódz nie wie... i trwa...

 

Refren dawno minął — wódz wciąż na scenie. Choć to echo jego wielkości, choć kurtyna opada, wódz nie zauważa... Zejście odwołane? — wiersz satyryczy w obrazie.

Gruboskórnych savoir-vivre...

 

Jakie skojarzenia wywołuje gruboskórny nosorożec? Chamstwo w wersji pancernej? Pancerz zamiast sumienia? Obrażony obrażacz? — wiersz satyryczny w obrazie.

Wredny, ale wykształcony i wychowany do... własnej racji...

 

Główna cecha: Zawsze racja, nigdy refleksja, czyli życzliwość w trybie agresywnym. A zasady dobrego tonu? Oczywiście są przestrzegane... według własnego widzimisię — wiersz satyryczny w obrazie.

Wódz w stanie skupienia: suchym...

Pozostało już tylko echo wielkości... „Trzeba wiedzieć, kiedy ze sceny zejść — niepokonanym” — wiersz satyryczny w obrazie.

O poselskich ambicjach pół żartem, pół serio — z naciskiem na serio...

 

O zdrowym dystansie do zaszczytów, czyli o tych, co nie chcą być „wybrańcami”. Mądry człowiek nie kandyduje, bo mandat nie mieści się w jego sumieniu. Wiersz satyryczny w obrazie.

Parole, parole, prezesie Kaczyński...

 

Słowa tej „reszty”: Patriotyzm i miłość do kraju nosisz — i owszem — ale tylko na pokaz. O dobro dbasz, ale nie Polaków a własne. Haki? A gdzież tam! Ty — nigdy ich nie zbierasz — same się zbierają. A LGBT w pewnym (ukrytym) sensie rzeczywiście szanujesz — na tyle, na ile Ci akurat pasuje. Słowa prezesa w obrazie.

Wyznawco PiS — wierz, syp i nie pytaj*...

* Wyznawca PiS — to najbardziej wierny, często bezkrytyczny sympatyk Jarosława Kaczyńskiego i PiS, dla którego poparcie partii ma charakter emocjonalny i niemal tożsamościowy.

Trudno uwierzyć w „duchowość” duszpasterzy...

 

Czy trudno jest uwierzyć w „duchowość” duszpasterzy? Tak. To, co donoszą o nich media jest porażające... i to nie media są winne. Sami na to zapracowali — i nadal pracują — w wielu przypadkach. Wierszyk w obrazie.

Wiara w PiS czyni cuda?...

 

Pisowska ferajna w nieustającej akcji. Kłócą się między sobą jak nigdy, nadają na siebie jak nigdy, ale wciąż wyciągają łapy do swoich wyznawców. Kto jeszcze wierzy w PiS?

Elegia dla niedoszłego króla...

 

Ten, który miał zbawić. Widmo tronu. Niespełniona koronacja. Król bez królestwa. Teatr jednego błazna. List do niedoszłego króla w obrazie.

* Gdy natknęłam się na ten obrazek BLASTY.PL, od razu naszła mnie ochota, by go wykorzystać.

Mistrzowie Piątego przez Dziesiąte...

 

Monolog z pustką w tle. Elokwencja bez treści. Sztuka mówienia o niczym. Wiersz satyryczny w obrazie.

Dylematy bezrobotnego myśliciela...

 

Błędne koło postępu. Homo sapiens bez zajęcia. Zawód: myśliciel. Praca nad myśleniem. Atlantyda i inne problemy. Powrót na drzewo? Wiersz satyryczny w obrazie.

Kamień i kadzidło — święta różnica...

 

Ta sama prawda, a gej gejowi nierówny. Wiersz satyryczny o hipokryzji Kościoła zawarty w obrazie.

Nie doczekanie wasze, pisiory!*...

* prostak — nie mylić z człowiekiem prostym, który jest szczery, skromny, niekombinujący i żyjący zgodnie ze swoimi wartościami. Natomiast człowiek prostacki jest ordynarny, bez manier, grubiański, nieokrzesany, niekulturalny i często niewykształcony.

Satyra na pisowskie rządy i ich wybujałe chore ego. Wiersz ukryty w obrazie.