Czasem warto spojrzeć na życie z przymrużeniem oka. Wtedy staje się ono lżejsze, jakby mniej uparte w swoim ciężarze, a codzienność — odrobinę bardziej przyjazna.
Ludzie obdarzeni poczuciem humoru wiedzą o tym najlepiej. Potrafią w każdej sytuacji dostrzec coś nieoczywistego — cień absurdu, drobny szczegół, który wywołuje uśmiech. I tym właśnie karmią swój nastrój, nadając mu jasność.
Czy jednak potrafią rozbawić innych? To już zależy — od tych innych, rzecz jasna. Ci, którzy również noszą w sobie lekkość spojrzenia, podejmą tę grę bez trudu.
Uśmiech stanie się pomostem, a żart — wspólnym językiem. Niejeden dorzuci coś od siebie, jakby rozmowa była swobodną improwizacją.
Są jednak i tacy, do których żart nie trafia. Jakby omijał ich szerokim łukiem. Patrzą na świat poważnie, z twarzą nieruchomą, zamkniętą w surowym wyrazie. Dla nich wszystko zdaje się mieć tylko jeden wymiar — dosłowny, ciężki, niepodlegający grze.
A jednak nawet oni nie pozostają zupełnie poza zasięgiem humoru. Bo choć się nie śmieją, mogą się zatrzymać. Zastanowić. Może nawet dostrzec to, co dla innych jest źródłem żartu — i choć na chwilę spojrzeć na świat z innej perspektywy. Bo poczucie humoru nie zmienia życia. Ale bardzo zmienia to, jak się je przeżywa.
