Miszmasz — chaos, nieład, cichy zamęt. Z pozoru coś, co uwiera, co trudno objąć myślą i oswoić spojrzeniem.
A jednak… gdy podejść bliżej, gdy pozwolić mu przemówić kolorem i kształtem, zaczyna układać się w coś własnego. W obraz.
Lubię ten moment, kiedy chaos przestaje być tylko chaosem, a staje się przestrzenią do zabawy — plątaniną, którą można rozsupłać po swojemu, pokolorować, nadać jej rytm i oddech.
Bawię się nim. Oswajam go. Zamieniam w coś, co patrzy na mnie inaczej niż na początku.
I nagle — z tej pozornej przypadkowości wyłaniają się obrazy, które chcę zatrzymać na dłużej. Dwa z nich już wiem — zostaną ze mną.
