Chimeryczny czy kompromisowy?

Stary Żółw Rafael

pokłócił się z żoną.

Wyskoczył z pokoju

z twarzą wzburzoną.

— Z tobą nikt nie wytrzyma! —

krzyknął na odchodnym

i ruszył przed siebie

wnerwiony i głodny.

W mig skoczył do wody,

z impetem dał nura,

prychając pod nosem:

— A to ci hetera!

Obiadu nie dała,

pucować kazała...

Już tego nie zniosę,

z chaty się wynoszę!

Po jednej godzinie

ostrego pływania

Rafael zmiękł nieco,

zaprzestał dąsania.

— Wiem, że to hetera

do n-tej potęgi,

źle jednak z nią nie mam,

choć obrywam cięgi.

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Ratel Miodożery ma złe maniery

 

Ratel to zwierzę

bardzo fałszywe

na wszystkich stroszy

swą bujną grzywę.

Najgorszy jednak

ten Miodożery,

choć słodko wygląda,

ma złe maniery.

Jest najwredniejszym

zwierzem na świecie,

w Księdze Guinnessa

wpis ten znajdziecie.

Omijać go lepiej

szerokim łukiem,

bo może prysnąć

z odbytu "sokiem".

Być splugawionym

nikt chyba nie chce...

Niech swoją pychę

sam sobie łechce.

(Zdjęcie z africangamessafari).

Z cyklu: „Zoologia stosowana", 

czyli przywary ludzkie spersonifikowane u zwierząt.

Kim jest nosorożec Ramdollo?

Nosorożec Ramdollo

to żaden cienki bolo,

silniejszy jest od tura

i uchodzi za gbura.

Kiedy wieczór się robi,

do spania się sposobi,

w pojedynkę rzecz jasna,

sypialnia jest zbyt ciasna.

Towarzystwa nie lubi,

by nosa nikt nie wściubił

w prywatne jego życie

i w to, co ma w korycie.

Lecz nie jest egoistą

i żadnym też rasistą!

Jest typem samotnika,

zbiorowisk więc unika.

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Leniwy Teoś w końcu się ruszył

 

Orangutan Teoś

pięknej maści rudej

lubił wygodnictwo

i codzienną nudę.

Wciąż się wylegiwał

w swym miękkim barłogu,

aż w końcu leń jeden

nabawił się złogów.

I mimo że cierpiał,

miał różne boleści,

to ruszać się nie chciał...

lecz zdrowym zazdrościł.

Takie błędne koło

sam sobie zgotował,

mało co nie umarł...

RUCH go uratował.

Bo nagle ze złości

na samego siebie,

podniósł swoje dupsko...

A też swoje ego.

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Jakie piękne kwiatki wokół Surykatki

 

O czym myśli Surykatka

dla każdego to zagadka.

I choć każdy chciałby wiedzieć,

ona nie chce nic powiedzieć...

Bo gdy stoi tak bez ruchu,

co rusz drapiąc się po uchu,

jedno co ją absorbuje:

to pisk samic i ich ruje.

Ach, to męska Surykatka!

Rozwiązana już zagadka.

No to dajmy jemu spokój...

Podziwiajmy kwiatki wokół.

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Zwierzaki... a przywary ludzkie (12)

 

O Braciszkach Mniejszych przysłów jest wiele,

i nie są to żadne trele-morele.

Wszystkie do człowieka się odnoszą,

jeśliś nie gamoń, pojmiesz o czym głoszą.

***

Chcesz się bawić w matadora?

Spójrz bykowi prosto w oczy.

Patrz przez chwilę bez cykora...

Wiej! — gdy na ciebie naskoczy.

 

***

Słoń jaki jest,

każdy widzi.

Ktoś go kocha,

ktoś nienawidzi.

On ma jednak

wszystkich w nosie

i się pławi

w swoim sosie.

A sos jego

zwą trąbalskim...

Wszak to malarz,

Słoń Bengalski.

 

***

 

Krowia oaza

w czasie upału

to super baza,

by ulżyć ciału.

Tworzą ją drzewa

wśród traw polany.

Tam cisza śpiewa,

tam chód kochany.

 

***

 

Koty jak to koty,

lubią robić psoty.

A kiedy na psoty

nie mają ochoty,

lubią se poleżeć,

najbardziej w soboty...

Dlaczego w soboty?

Ktoś pewnie się spyta:

— Bo pańcia w soboty

długo książki czyta.

***

 

Nie dłub w nosie,

boś nie prosie!...

Rzekła Mama

do Arama.

Palec nie górnik,

nos nie kopalnia!...

Zawołał Mata,

małpując brata.

Drodzy synowie,

rzekł tata wymownie:

Tak nie wypada,

to małpia wada!

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Czy przysłowia zawsze są mądrością?

 

Gorylek Perfidek

ma dziwne humory,

choć kocha swą mamę,

słuchać jej nieskory.

Kto nie słucha mamy,

ten słucha psiej skóry!

Powtarza mu mama...

Wszak nie są to bzdury.

Kto nie słucha mamy,

ten słucha psiej* skóry?

A któż to wymyślił?

Ręka do góry!

 

* biedne pieski... Niektóre przysłowia są co najmniej niemądre.

 

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Kto zna Słonia Bengalskiego?

Słoń jaki jest,

każdy widzi.

Ktoś go kocha,

ktoś nienawidzi.

On ma jednak

wszystkich w nosie

i się pławi

w swoim sosie.

A sos jego

zwą trąbalskim...

Wszak to malarz,

Słoń Bengalski.

 

 

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Atawistyczny odruch?

 Nie dłub w nosie,

boś nie prosie!...

Rzekła Mama

do Arama.

Palec nie górnik,

nos nie kopalnia!...

Zawołał Mata,

małpując brata.

 

 

Drodzy synowie,

rzekł tata wymownie:

Tak nie wypada,

to małpia wada!

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Zwierzaki... a przywary ludzkie (11)

 

O Braciszkach Mniejszych przysłów jest wiele,

i nie są to żadne trele-morele.

Wszystkie do człowieka się odnoszą,

jeśliś nie gamoń, pojmiesz o czym głoszą.

***

Koń zawsze wyczuwa dobrego człowieka,

stępem doń podchodzi, nigdy nie ucieka.

Od złego natomiast odwraca się bokiem,

zerkając spode łba — zwykle lewym okiem.*

 

(* lewe oko konia — w popkulturze symbolizuje „złe oko”). 

 

***

Gdy kaczor stoi w zaspie

Jest znakiem wręcz tego:

• Do odwilży daleko!...

Dotarło do każdego?

Tak długo wart będzie to kacze przesłanie

aż wiosenka przybędzie... i odwilż nastanie.

 

 ***

 

Siwy koń staruszek

pasie się i prycha,

chrapami chłonąc luft,

do kasztanki wzdycha.

A kasztanka młoda

patrzy nań zdziwiona,

wszak takiego starca

nie życzy se ona.

 

***

Gdy paw Krzysztof* się puszy,

zejdź mu lepiej z drogi...

Jeśli nie chcesz wyglądać

jak ten krewny ubogi.

(* Krzysztof I. — jak Ibisz)

***

 

Pewien kaczorek spod Pacanowa

to postać podła i groteskowa.

Zgorzkniałość mu trzewia zżera,

skalana pycha doskwiera,

wszak kreatura to dwulicowa.

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Zwierzaki... a przywary ludzkie (10)

 

O Braciszkach Mniejszych przysłów jest wiele

I nie są to żadne trele-morele.

Wszystkie do człowieka się odnoszą,

Jeśliś nie gamoń, pojmiesz o czym głoszą.

***

 

Kogucik Mex wpadł do kurnika

I draka okropna tam wynikła...

Kury larum wielkie podniosły,

Wszak to moment bardzo podniosły.

Każda do przodu się przepycha,

Bo każda non stop do Mexa wzdycha.

 

***

 

Świnia mała, czy świnia duża…

Różnica jest, choć wcale nie duża.

Podobnie ze świństwem zrobionym komuś.

Lecz czy to zrozumie któryś chamuś?

***

Tête-à-tête z jelonkiem

Było bardzo miłe...

Rzekł mi do ucha:

— W życiu miej siłę.

Jest ciężkie lecz piękne,

Zwierzęta to wiedzą...

Bracia więksi nie bardzo,

Dlatego się biedzą.

***

 

"Za jej postaci słychać

kłapanie zębów wilka"....

Walcząc z mową nienawiści,

kwaknął kaczor słów tych kilka.

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Koń i jego sensoryczne zdolności

 

Koń zawsze wyczuwa dobrego człowieka,

Stępem doń podchodzi, nigdy nie ucieka.

Od złego natomiast odwraca się bokiem,

Spode łba zerkając tylko lewym okiem.*

 

* lewe oko konia — w popkulturze symbolizuje „złe oko”.

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Płonne marzenia starego konia

 

 Siwy koń staruszek

pasie się i prycha,

chrapami chłonąc luft,

do kasztanki wzdycha.

A kasztanka młoda

patrzy nań zdziwiona,

wszak takiego starca

nie życzy sobie ona.

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Zwierzaki... a przywary ludzkie (9)

O Braciszkach Mniejszych przysłów jest wiele

I nie są to żadne trele-morele.

Wszystkie do człowieka się odnoszą,

Jeśliś nie gamoń, pojmiesz o czym głoszą. 

 

***

Nie bądź sępem, nie sęp,

wszak to brzydka cecha...

Sępa nikt nie lubi,

bo przynosi pecha.

 

***

Po Botswanie krążą gadki,

że niektóre surykatki,

w chwilowej roli matki,

chałturzą jak surogatki.

 

***

W krainie kaczorów

wielkie poruszenie...

Tworzą swe symbole

z jednakim znaczeniem.

Jak długo trwać będą,

przyszłość wnet pokaże...

Inne ptaki wierzą,

że los ich ukarze.

***

Ameryka to ponoć wielki raj…

zaś Polska to tylko dziki kraj.

Ktoś tak powiedział swojego czasu

I teraz wozi drzewo do lasu. (?)

***

Samotny biały łabędź poczłapał nad morze...

Pragnął se pofruwać, jak zwykle o tej porze,

ale że z niego niemożliwy sobiepanek,

nikogo nie chciał spotkać w ten piękny poranek.

Gdy wreszcie na plażę samotnie doczłapał,

z nagła do fruwania minął mu zapał.

Bo tam zobaczył przecudną łabędzicę,

i co tu ukrywać, straszną dostał chcicę.

Przechadzać się zaczął wzdłuż linii brzegowej,

dostojnym krokiem, jak w rundzie honorowej.

Na dorodną łabędzicę co rusz spoglądał...

Chciał, by mu się oddała, wręcz ją pożądał.

A ta łabędzica, gdy go zobaczyła,

natychmiast w morskie fale zwinnie wskoczyła.

Samotny łabędź pozostał sam na plaży,

przestając się łudzić, że „coś” się wydarzy.

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Zwierzaki... a przywary ludzkie (8)

 

O Braciszkach Mniejszych przysłów jest wiele

I nie są to żadne trele-morele.

Wszystkie do człowieka się odnoszą,

Jeśliś nie gamoń, pojmiesz o czym głoszą. 

 

***

 

Buzi daj, buzi daj,

Mój ty roztomiły!...

Tak akwariowe rybki

O glonojadzie marzyły.

***

Lama to mądre i bystre zwierzę...

W swoim otoczeniu — w dobrej wierze,

Każdego chama uczy moresu,

Plując mu w twarz — bez żadnego stresu.

***

 

Każdy, kto siebie naprawdę szanuje,

zawsze i wszędzie nad sobą panuje...

I nie ma ambicji stać się też posłem,

by go nie zwano przysłowiowym osłem.

***

 

Ten, kto jest płochliwy, dobrze wie,

Że o wielu ważnych rzeczach nie dowie się.

Nikomu się jednak obłaskawić nie daje,

Woli życie w samotności i własne Himalaje.

***

 

W spróchniałym pieńku drzewa

Wre praca i nikt nie ziewa...

Mrówki pracusie budują mrowisko.

Lepiej nie przeszkadzaj, nie podchodź blisko. 

 

Z cyklu: „Zoologia stosowana”

Zwierzaki... a przywary ludzkie (7)

 

O Braciszkach Mniejszych przysłów jest wiele

I nie są to żadne trele-morele.

Wszystkie do człowieka się odnoszą,

Jeśliś nie gamoń, pojmiesz o czym głoszą.

 

***

 

Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta...

Tak mówi znane na świecie przysłowie:

Where two are fighting, the third is benefiting;

Dove due stanno combattendo, là il terzo sta beneficiando;

Wo zwei kämpfen, profitiert der dritte;

Где двое дерутся, третий выигрывает;

Když se dva perou, třetí se směje...

&

Zwierzęta przysłów nie znają,

ponieważ rozumu nie mają.

Kierują się zaś instynktem,

mając swój etyczny system.

&

Politycy są podłą zgrają,

chociaż rozum w większości mają.

I tam gdzie się dwóch wściekle leje,

trzeci z myślą o sobie (dziwnie)... truchleje.

***

 

Wielbłąd to ma klawe życie...

Wędrować może po całym świecie,

i nigdzie, nawet na Rusi,

że jest wielbłądem — udowadniać nie musi.

***

 

Jakiś brat większy wymyślił,

że struś chowa głowę w piasek...

To jedno mu tylko powiem,

że straszny z niego głuptasek.

Nie tchórzę nigdy przed nikim,

ryczeć potrafię niczym lew.

Pamiętajcie o tym zawsze,

zanim się wzburzy we mnie krew.

Wielu przede mną ma respekt,

bo biegam wszak bardzo szybko.

Żaden ptak tak nie potrafi...

Dopadnę każdego chybko.

A wtedy się przekonacie,

wszystkie złe, podłe „człowieki”,

że wam jednym tylko kopem,

wryję się w pamięć na wieki.

***

 

Motylem jestem

kiedy tylko chcę.

A kiedy nie chcę

zmieniam się w ćmę.

Aktywny jestem

przez całą dobę,

bom pracoholik...

Aż po... żałobę.

***

 

(zdjęcie z Internetu)

Tylko maniak fotografowania wie,

Ile to zawsze napracować trzeba się,

aby uchwycić niepowtarzalne momenty

i przez uwieczniany akurat obiekt...

nie zostać brutalnie — z nagła — napadniętym.

Z cyklu: „Zoologia stosowana”