Nastała jesień. Leśnicy szykują pomoc dla zwierząt

Jesień najlepiej widać w lesie. Wśród kolorowych liści i coraz chłodniejszych dni trwają także przygotowania do zimy. Leśnicy gromadzą pokarm i bacznie obserwują swoich leśnych podopiecznych, wiedząc, że kiedy nadejdą naprawdę trudne dni, ich pomoc może okazać się potrzebna.

Wędrując leśnymi ścieżkami, można zauważyć, że leśnicy już od dwóch tygodni przygotowują się na nadejście wczesnej zimy. Zwożą specjalne beczki z pokarmem dla dzikich zwierząt.

Nie zaskoczy ich więc żadna tego typu sytuacja. Kiedy zajdzie potrzeba dokarmiania zwierząt, paszę będą mieli na podorędziu. Dzięki temu bez najmniejszej zwłoki będą mogli przystąpić do ich dokarmiania i ratowania przed śmiercią głodową.

Wprawdzie zwierzęta leśne posiadają naturalny instynkt, który podpowiada im, jak przetrwać zimę bez ingerencji człowieka, jednak podczas bardzo mroźnych dni, zwłaszcza przy obfitych opadach śniegu, same mogą sobie nie poradzić i cierpieć głód. Człowiek powinien im wtedy pomóc i je dokarmiać.

Leśnicy znają zwierzęta najlepiej i wiedzą, że aby nie wyrządzić im krzywdy, powinno się je dokarmiać mądrze — tylko sporadycznie, w razie potrzeby, kiedy warunki pogodowe utrudniają im dostęp do pokarmu i wody.

Jest wielu prawdziwych przyjaciół zwierząt, którzy bardzo chętnie włączają się w akcje ich dokarmiania. Jednak leśnicy apelują, by nie robić tego na własną rękę. Po pierwsze, aby nie zaszkodzić zwierzętom, karmiąc je nieodpowiednim pokarmem. Po drugie, aby nie narazić się na niebezpieczeństwo.

Należy zawsze pamiętać, że wszystkie zwierzęta leśne są dzikie, a przez to mogą być dla człowieka niebezpieczne. Nie należy więc pomagać im na siłę, lecz zawsze robić to w porozumieniu ze służbami leśnymi i pod ich okiem.

Przy dokarmianiu zwierząt istotne jest także to, aby wiedzieć, co i w jakich ilościach one jedzą. W przeciwnym razie można im naprawdę bardziej zaszkodzić, niż pomóc.

Należy także pamiętać, że dokarmianie zwierząt powinno odbywać się wyłącznie w okresie zimowym. Gdybyśmy bowiem przyzwyczaili je do całorocznego dokarmiania, chcąc nie chcąc, zmniejszylibyśmy ich samodzielność i osłabili ich instynkt samozachowawczy. Mogłoby to mieć dla nich katastrofalne skutki, ponieważ w razie nagłego pogorszenia się warunków pogodowych zmniejszyłyby się ich szanse na samodzielne zdobycie pokarmu i przetrwanie.

Tu, gdzie mieszkam, leśnicy montują zamaskowane kamery naprzeciwko miejsc dokarmiania, aby móc dokładnie obserwować zwierzęta i oceniać ich potrzeby.