Opętany władzą Kaczyński wraca do zamachu w Smoleńsku

 

Prezes Smoleńsk znów wyciągnął,

Jak królika z kapelusza.

Chociaż długi już czas minął

Od raportu M-geniusza.

W nosie ma łzy rodzin Ofiar,

Wszak władza jest ważniejsza.

Znów im zada bólu bezmiar...

Rozgrzeszy go w intencji msza (?).

Choć to zwykłe jest szaleństwo,

Pewnie w nim jest też metoda:

Spętać wreszcie całe państwo

I w sondażach punktów dodać.

Neofitów znowu kupi;

Część nastraszy, część omami;

Bo jest zdania, że są głupi...

Pętlę włożą sobie sami.

Lecz katolik z niego wielki

(Za takiego się uważa).

Robi za wzór cnót wszelakich,

Czym do siebie innych zraża.

Wnet rocznica katastrofy,

A to sygnał dla prezesa,

By uderzyć w zdarte strofy,

Skarżąc Kreml i jego biesa.

 

Do niedoszłego króla-zbawiciela

Hej, Jareczku, wodzu nasz,

Jaką myśl dziś Światu dasz?...

Siedź już lepiej w swoim schronie.

Przestań marzyć o koronie.

https://www.blasty.pl/

Gdzie coś powiesz — nowy blamaż!

Wstydu ty już chyba nie masz.

Znów zrobiłeś z siebie błazna

I też błaznem Świat cię nazwał.

Porzuć wreszcie swe marzenia.

Mało kto cię już docenia.

Jesteś zwykłym mącicielem...

Nie masz szans być zbawicielem.

Mądry Naród już cię poznał

I olśnienia wreszcie doznał...

Za wolnością stanął murem:

"Spieprzaj dziadu!" — krzyczy chórem.

Kaczyński kuje żelazo póki gorące

 

Wódz o wojnie marzył mocno.

Nie, nie w kraju... za granicą.

Wojna wszak mu jest owocną...

 W kontakt więc już wszedł z mennicą.

By natłukła mu medali:

Za postawę, za hart ducha,

By przed światem mógł się chwalić...

 Wódz wszak nie wie, co to skucha.

Do wyborów już mu śpieszno.

Dobra passa nie trwa wiecznie.

Choć jest w kraju strasznie duszno,

Wnet już będzie bardzo hucznie.

Bo żelazo wódz wciąż kuje

(z takiej gratki mus skorzystać).

Bo historia oczekuje... (?),

Naczelnikiem — musi zostać!