Metaliczno-zielonkawy klejnot białych kwiatów

Ten chrząszcz spadł z krzaku dzikiego bzu wprost pod moje nogi. Może przesadził z obżarstwem? Niełatwo było mi go sfotografować, bo ciągle próbował poderwać się do lotu. W końcu mu się udało i z powrotem wylądował na białych kwiatuszkach bzu.

 

Chrząszcz ten nazywa się kruszyca złotawka. Ma, jak widać, piękne metaliczno-zielonkawe zabarwienie. Żywi się kwiatami i najczęściej można go spotkać właśnie na białych kwiatach. Na ich tle pięknie się komponuje. Wygląda niczym prawdziwy klejnot, połyskujący w promieniach słońca.

Udało mi się już wcześniej uwiecznić kilka innym chrząszczy tego gatunku. Oto jeden z nich na kwiatku dzikiej róży:

Z cyklu: "Co w przyrodzie piszczy"

Prawdziwa miłość

Każda dziewczyna pragnie miłości,

żyje nadzieją na jej nadejście.

Kiedy już przyjdzie, serce jej rośnie,

moc jej uczucia znajduje ujście.

Prawdziwa miłość wymaga czasu,

by mogła dojrzeć, nabrać kolorów...

By się wzajemnie dokładnie poznać,

by móc być pewnym swego wyboru.

A gdy czas taki wreszcie nadejdzie,

dwa serca będą już zawsze razem

na dobre, na złe, na całe życie

miłość darem będzie, a nie nakazem.

Kałużowe obrazki

Deszcz pada niemalże codziennie. Choćby przez chwilę. Kałuży w lesie więc pełno. Potrzeba pewnie kilku słonecznych dni, aby wyschły całkowicie.

Nie narzekam jednak. Lubię deszcz. Czasami nawet celowo wychodzę w czasie deszczu do ogrodu, aby zdrowo zmoknąć. Włosy są potem takie miękkie, takie puszyste. Serio! Stosuję ten zabieg od najmłodszych lat.

W czasie deszczu nigdy się też nie nudzę. Wręcz przeciwnie. Odwiedzam wtedy pobliskie lasy i, oprócz kijkowania... tworzę kałużowe obrazki. Fajna zabawa. Polecam. Nawet autoportret można sobie w nich stworzyć. 

Jak Wiosna ustąpiła miejsca Latu

Ustąpiła pięknie i tak się pożegnała:

Schody posypała pachnącym lilakiem,

po bokach wetknęła ulubione kwiatki,

na koniec rzuciła jeszcze róży pąkiem...

Iiii?

Na chwilę postała wśród tych pięknych kwiatów,

wdychając z nostalgią ich cudowny zapach.

I nagle roniąc łzy, się w mig rozpłynęła,

pozostawiając ślad po swych bosych stopach.

Karłątek kniejnik w pełnej krasie

Taki piękny właśnie karłątek pewnego razu usiadł mi na kierownicy roweru i na gapę jechał wraz ze mną dobry kawał drogi. Pewnie nic dziwnego, gdyż te motyle uchodzą za najbardziej przyjazne człowiekowi.

Udało mi się też po wielu próbach sfotografować innego karłątka, z kolei na kwiatku rumianku. Spokojnie spijał sobie z niego nektar.

Karłątki kniejniki to bardzo lotne motylki. Rozpiętość ich skrzydeł wynosi od 28 do 32 mm. A okres ich lotu to czerwiec i lipiec. Można je spotkać na łąkach, w lasach i na leśnych polanach. Ich gąsienice żerują na różnych gatunkach traw, takich jak tymotka, kupkówka, trzcinnik, i na nich też zimują, aby w kolejnym roku przepoczwarzyć się w pięknego motyla.

Z cyklu: "Co w przyrodzie piszczy"

Rodzinne Raczki

Rodzinne Raczki znów o rok starsze. Świętowały jednak wspaniałe... I razem, i z osobna. Najstarszy w Niemczech wraz z najmłodszym, który następnego dnia wylądował już w Grecji na sesji zdjęciowej, a młodszy we Włoszech, gdzie ciągle jeszcze świętuje, wczasując. 

Trzymajmy się zdrowo Raczki,💪💗

wszak żadne z nas nieboraczki. 

Kim jest nosorożec Ramdollo?

Nosorożec Ramdollo

to żaden cienki bolo,

silniejszy jest od tura

i uchodzi za gbura.

Kiedy wieczór się robi,

do spania się sposobi,

w pojedynkę rzecz jasna,

sypialnia jest zbyt ciasna.

Towarzystwa nie lubi,

by nosa nikt nie wściubił

w prywatne jego życie

i w to, co ma w korycie.

Lecz nie jest egoistą

i żadnym też rasistą!

Jest typem samotnika,

zbiorowisk więc unika.

Z cyklu: „Zoologia stosowana”