Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Refleksje po wystąpieniu Nawrockiego i Kaczyńskiego. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Refleksje po wystąpieniu Nawrockiego i Kaczyńskiego. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 12 listopada 2026

Gdy głupota dorwie się do władzy...



Wprawdzie nie udowodniono, że cytat ten pochodzi od Platona, jednak w internecie funkcjonuje jako apokryf, czyli słowa przypisywane starożytnemu filozofowi. Tak czy inaczej, podoba mi się, ponieważ bardzo trafnie pasuje do liderów współczesnej prawicy — tekst w obrazie.


11 listopada – dzień jedności czy kolejna okazja do dzielenia Polaków?

11 listopada to data wyjątkowa – dzień, w którym powinniśmy się jednoczyć, a nie dzielić. Dzień, w którym powinniśmy szukać porozumienia, wzajemnego szacunku i poczucia wspólnoty.

Tymczasem Karol Nawrocki w swoim wystąpieniu najpierw patetycznie nawoływał do jedności, niemal wykrzykując wzniosłe hasła, by chwilę później bezceremonialnie przejść do krytykowania i podsycania podziałów. Jak zwykle nie ograniczył się przy tym do ataków na premiera Donalda Tuska. Tym razem na celownik wziął również ministra Andrzeja Domańskiego.

A kiedy zakończył swoją tyradę i wreszcie usiadł na miejscu, najwyraźniej zadowolony z siebie, że udało mu się dopiec tym, których przed chwilą atakował, zachowywał się jak ostatni młokos. Z ironicznym uśmiechem wymieniał spojrzenia ze swoją małżonką, kierując je przy tym w stronę wicepremiera Władysława Kosiniaka-Kamysza i ministra Domańskiego.

Obserwując tę scenę, trudno było odczuwać cokolwiek innego niż zażenowanie i niesmak. I to ma być prezydent?! Człowiek, który powinien reprezentować wszystkich Polaków, a zachowuje się jak zwykły prostak, pozbawiony elementarnych zasad kultury i powagi należnej sprawowanemu urzędowi.

Z kolei Jarosław Kaczyński – drugi „mądry inaczej” – również nie przepuścił okazji, by w swoim wystąpieniu ostro zaatakować rządzących. Perorował między innymi, że obecny rząd chce zrujnować polską gospodarkę, a w czasie kampanii wyborczej może dojść do „przelewu krwi”.

To ostatnie stwierdzenie brzmi szczególnie groźnie. Czy to tylko kolejna retoryczna przesada, czy może próba podsycania niebezpiecznych nastrojów wśród swoich politycznych zwolenników?

Do czego właściwie ma prowadzić taka retoryka? I kto poniesie odpowiedzialność, jeśli ktoś potraktuje te słowa jako zachętę do działania?

Czy Polska naprawdę zasłużyła na takich głupców i prostaków? Ich wyborcy, którzy akceptują podobny styl uprawiania polityki i dają się manipulować, najwyraźniej uważają, że tak.